Tómas Örn Tómasson:
 
Blessaður Össur.
 
Mér hefur alltaf þótt barnsleg einlægnin þín gera þig trúverðugan stjórnmálamann. Það gerir þig svo mannlegan í þessum pólitíska stormi sem gengið hefur yfir Ísland. Það var gaman að sjá þig í fréttum RUV sl. föstudagskvöld þar sem þú horfðir á EXPO 2010 prufu-uppsetninguna og gast varla ráðið þér kæti. Þú áttar þig á nauðsyni þess að taka þátt í EXPO, til að kynna land og þjóð fyrir umheiminum. Sérstaklega núna þegar álit útlendinga á okkur er í sögulegu lágmarki. Eins og þú veist þá er EXPO 2010 íslenskt hugverk sem samanstendur af kvikmynduðu myndmáli, umhverfishljóðum og íslensku tónverki. Mikla fagmennsku þarf til að halda utan um verkefni sem þetta og framkvæma. Það mætti segja mér að yfir 50 manns hafi haft atvinnu af þessu verkefni með einum eða öðrum hætti. Það kom fram í fréttum að þessi kynning kosti íslenska ríkið um 200 milljónir og að þér finnist það síst of mikið. Ég er sammála þér. Þarna hefur tæknin sem íslendingar eru svo fljótir að tileinka sér hjálpað öðru fremur við að halda kostnaðinum niðri. Sem dæmi, þá var myndmálið í EXPO 2000, myndað á 35mm filmu en það var tekið upp stafrænt fyrir EXPO 2010. Þetta þýðir að fyrir 10 árum þurfti að kaupa filmuna erlendis frá, síðan leigja myndavélina frá útlöndum sem og linsurnar og flest það sem kom nálægt myndavélinni. Átekna filman var síðan send út í framköllun og framkallaða efnið sent aftur heim, til að hægt væri að klippa það saman. Þegar klippingu myndefnisins var lokið þá fór leikstjóri og/eða tökumaður út til að litaleiðrétta loka útgáfuna. Þetta er mjög kostnaðarsamur ferill og fer nær allur fram í erlendum gjaldmiðli. Í dag þarf ekki að notast við filmu, og því helst stór hluti af þeim peningum, sem annars hefði þurft að nota erlendis, í landinu. Framleiðslufyrirtæki hafa auk þess á liðnum árum fjárfest í stafrænum upptökubúnaði, linsum og flestu því sem þarf að nota við kvikmyndatöku. Til að átta sig á þessari framþróun þá voru árið 2009 frumsýndar 5 kvikmyndir í fullri lengd sem áttu það sameiginlegt að vera kvikmyndaðar stafrænt. Þá eru ótalin önnur verk eins og heimildamyndir, stuttmyndir og annað sem einnig rötuðu í kvikmyndahúsin. Árið 2006 var ein kvikmynd í fullri lengd kvikmynduð stafrænt skv. kvikmyndamiðstöð Íslands.
 
Tilgangur þessa bréfs er að vekja ráðherra til umhugsunar. Hvernig hefur hann hafi hugsað sér að standa að nauðsynlegri landskynningu eins og t.d. EXPO 2015 þegar stjórnin sem hann er aðili af, áformar niðurskurð sem mun ganga af íslenskri kvikmyndagerð dauðri. Nú hef ég ekkert á móti eðlilegum niðurskurði og átta mig á því að það er nauðsynlegt að skera niður út af ástandinu í þjóðfélaginu. Ég meira að segja mælist til þess að skera frekar niður í kvikmyndagerðinni heldur en í t.d. mennta- og heilbrigðismálum. Það sem ég vil, er að jafnræðisreglunni sé haldið til haga og að niðurskurður í kvikmyndagerðinni sé sá sami og hann er í sambærilegum atvinnugreinum.
 
Virðingarfyllst,
 
Ég heiti Tómas Örn Tómasson, er kvikmyndatökumaður og starfa við íslenska kvikmyndagerð.